عبودیت

عبودیت چیزی جز عبادت است. عبادتی که مهم ترین کار در لحظه نباشد، عبودیت نیست و اطاعت نیست و نور نخواهد داد.

عبودیت یعنی اینکه "محرک ها" و "حرکت های تو کنترل شده باشند ؛ محرکی جز الله نباشد و حرکت، مهم ترین حرکت در لحظه باشد. عبودیت یعنی این نظارت بر محرک ها  و حرکت ها.

چنین عبودیتی است که پایه ی رسالت های سنگین است و این عبودیت به دو چشمه ی سرشار قرآن و دعا نیاز دارد.

این دو چشمه برای کسانی معنی دارد که عطش راه، آنها را سوزانده است. کسی که تمام بار روحی اش 3 کیلو است و آن هم فشار نان و آب و مسکن و پوشاک، چنین باری که نیاز به جرثقیل ها ندارد.

سینه هایی که تمام رنج هستی را، تمام درد های انسان را شاهد بوده اند و آن ها که شاهد جامعه و حاضر در حادثه ها هستند و بارشان در این حد است،این ها چاره ای جز چنین پیوند ها  و رابطه ها ندارند.

و این است که رسول باید از شب ها خلوتی و پیوندی و ربطی برای خودش بسازد....

"بشنو از نی - استاد علی صفایی حایری"

/ 4 نظر / 11 بازدید
عاشق کوهستان

سلام علیکم[گل] نوشته ی جذابیست و پرمعنا آفرین[دست] نماز ، لذت بخش ترین لذتهاست . بالاترین وقت ملاقات و حضور در محضر خداست . نماز ، بزرگترین مظاهر عبودیت است که در آن ، توجه به حق میشود . باید بدانیم که راه سعادت ، فقط بندگی خداست و بندگی خدا در طاعت خداست و طاعت خدا در ترک معصیت و در عمل است .

ناموس خدا

"بر حاشیه برگ شقایق بنویسید / گل تاب فشار در و دیوار ندارد" سلام بزرگوار ناموس خدا در عزای ناموس مطلق خدا... با "برای مادرم ...(1)" به روزم. حضورتان را منتظرم. التماس دعا

مبارز گمنام

من برگشتم... این بار هم با هزاران دغدغه... با احترام دختری با هزاران دغدغه

گل نرگس شهلا

سلام و تشکر از آمدنتون و ممنون از شما برای نظرتون متن تامل بر انگیز و بسیار خوبی بود در تعریف عبودیت. شاید تنها خلوص کامل بنده ها در اطاعت از خداوند بتونه نشان عبودیت باشه نه مثلا نماز که به صورت عادت خونده بشه. اللهم عجل لولیک الفرج[گل]