صدای گریه می آید ...

بقیع! ای گنجینه دردها و اندوه‏ها، ای نهان خانه اسرار آسمانی!

لب باز کن! از ناگفتنی‏ها بگو! از دردهای نهانت بگو! امشب میزبان کدام عزیزی؟

امشب، کدام بهشت گمشده در تو پدیدار خواهد شد؟ کدام آفتاب، در خاکت طلوع خواهد کرد؟

لب باز کن، مهبط فرشتگان! زیارتگاه قدسیان! آرام جان افلاکیان!

صدای گریه می‏آید!... صدای ضجه فرشتگان!

بقیع! آماده باش! آغوش بگشا! و جسم بی‏جانِ جان عالم را، در برگیر!

آرام‏تر!

که این پیکر مطهر، زخم فراوان دیده است! زخم کینه‏توزی دنیا! زخمِ نامردمی‏ها! زخم اسلام نمایان بی‏ دین!

دنیا همیشه برای درک وسعت آسمانیان حقیر است، اندک است...

تبیان

/ 0 نظر / 8 بازدید